على بن محمد بن عيسى و سيد نور الدّين على بن ابى الحسن حسينى موسوى از وى روايت مىكرده‌اند و خود او دانشورى پارسا و پرهيزكار بوده است . شيخ على بن على بن ابى طالب منتجب الدّين در فهرست گويد : وى فقيهى صالح بوده است . مؤلف گويد : ممكن است مراد از مترجم حاضر ، على بن على بن عبد الصمد تميمى باشد كه پس از اين يادآورى خواهد شد ، چه آنكه منتجب الدّين نام و نشان او را هم متذكر گرديده است . شيخ على معروف به عرب وى دانشورى بافضيلت و طبيبى منجم بوده و از علماى دولت صفويه بشمار مىآيد . من در استرآباد رساله در آداب نكاح او را ديده‌ام . اين رساله مشتمل بر اخبار و احكام طبّى و نجومى مىباشد و خالى از غرابت و فائده نبوده و نسخه‌اى كه به نظر من رسيده است ، به خط ملا محمد حسين اردبيلى مشهور بوده كه نزديك به روزگار ما مىزيسته است . مؤلف در اين رساله از كتاب النجاة كه مشتمل بر احاديث شيعه بوده و از كتابهاى مشهور و نامشهور ديگر استفاده كرده است و بعيد نيست كه مترجم حاضر همان شيخ زين الدّين على بوده باشد كه در روزگار شاه اسماعيل صفوى مىزيسته و در حكومت درمش‌خان لله‌باشى بهرام ميرزا به هرات رفته كه نام و نشانش را پيش از اين يادآورى كرديم . ملا عماد الدّين على بن عماد الدّين على شريف قارى استرآبادى وى در استرآباد به دنيا آمده و در مازندران مىزيسته و فاضلى دانشور و محدثى فقيه و قارى متكلم و پرهيزكارى باتقوا بوده و از دانشمندان و نيكوكاران بنام روزگار شاه‌تهماسب صفوى بوده است و تأليف‌هاى ويژه در فن قرائت داشته است . از جمله ، رساله التحفة الشاهية در فن قرائت است كه به پارسى تأليف شده تحقيقاتى ارزنده و مطالبى پسنديده دارد و در اختيار همگان مىباشد . اين كتاب را مترجم حاضر به پيشنهاد شاه‌تهماسب